Zdjęcia z obserwacji zaćmienia Księżyca


Nasza relacja całkowitego zaćmienia Księżyca z 15 kwietnia 2014 roku można by streścić z pomocą dwóch zdjęć. Po lewej pojedyncza klatka z nagrania wideo starryearth.com wykonanego ze szczytu wulkanu Teide (zobacz to nagranie na YouTube) z cieniem Ziemi skierowanym dokładnie w stronę zaćmionego Księżyca (to ten niewielki jasny punkt na czubku ciemnego obszaru o kształcie trójkąta w pobliżu środka zdjęcia). Po prawej złożenie zdjęć całego zaćmienia na podstawie obserwacji wykonanych w wyjątkowym miejscu – w bramie wiodącej do miasta dawnych Inków – Sacsayhuaman, położonego na północ od Cusco. Obraz powstał dzięki ekspedycji wolontariuszy projektu GLORIA do Peru.

Źródło: Juan Carlos Casado i José Luis Quiñones

Więcej zdjęć na profilu projektu GLORIA na Flickrze (zdjęcia z zaćmienia będą stopniowo uzupełniane).

Obserwacje zaćmienia księżyca z miasta dawnych Inków


Dnia 15 kwietnia 2014 roku Księżyc wejdzie w cień Ziemi. Będzie to pierwsze z czterech kolejnych zaćmień występujących po sobie w półrocznych odstępach. Ostatni taki cykl zaćmień (tetrada zaćmień) miała miejsce dekadę temu, następna wystąpi dopiero w roku 2032.
Zaćmienie będzie widoczne widoczne na zachodniej półkuli: w Ameryce Północnej i większej części Ameryki Południowej. Zespół astronomów projektu GLORIA będzie uczestniczyć w tym niezwykłym spektaklu astronomicznym w inkaskiej Świętej Dolinie, na obrzeżach peruwiańskiego miasta Cusco. Faza całkowita tego zaćmienia nie będzie widoczna w Europie. Astronomowie projektu GLORIA będą również prowadzić obserwacje zjawiska na stoku wulkanu Teide, na Wyspach Kanaryjskich. Faza całkowita zaćmienia będzie tam miała miejsce podczas wschodu Słońca, stąd też cień, mierzącego aż 3750 m n.p.m. wulkanu będzie skierowany w stronę chylącego się ku zachodowi Księżyca. Zaćmienie księżyca z dnia 15 kwietnia będzie transmitowane na żywo przez astronomów GLORIA znajdujących się zarówno w Peru i na Wyspach Kanaryjskich .

Więcej informacji o zaćmieniu i relacji na żywo znajdziecie na dedykowanej stronie.

Informacja prasowa dostępna jest tutaj.
Wideo informujące o zaćmieniu na stronie YouTube.

SN2014J – supernowa w galaktyce M82

M82 and SN2014J with D50 telescope.

Zdjęcie galaktyki M82 z widoczną supernową SN 2014J wykonany z pomocą teleskopu D50 w dniu 25 stycznia 2014 roku.

Najbliższa od 42 lat supernowa typu Ia została zaobserwowana w galaktyce Messier 82 (M82), zwanej również jako Galaktyka Cygaro. Dostrzeżono ją po raz pierwszy 21 stycznia 2014 roku. Położona jest zaledwie 11,4 miliona lat świetlnych od nas!
Supernowa otrzymała nazwę SN 2014J (J ponieważ jest to 10. do tej pory odkryta supernowa w roku 2014) i należy do rzadko występujących supernowych typu Ia. Powstaje ona w wyniku eksplozji białego karła, uwięzionego wcześniej w śmiercionośnym tańcu ze swoim towarzyszem. Supernowe tego typu cechują się bardzo typową jasnością, co sprawia że są doskonałymi obiektami do wyznaczania odległości do galaktyk tzw. świecami standardowymi.

Supernowa SN 2014J osiągnęła swoją największą jasność około 31 stycznia (jasność w filtrze R to około 10 mag). Teleskopy projektu GLORIA oraz ich współpracownicy będą przez kolejne miesiące systematycznie śledzić zmiany jasności tej (i innych) supernowych. W następnych tygodnia również wiele innych ważnych obserwatoriów z całego świata (ale również teleskopu kosmiczne) skierują swoje instrumenty w kierunku Galaktyki Cygara i jaśniejącej tam SN 2014J.

M82 and SN2014J with D50 telescope.

Zdjęcie galaktyki M82 (po lewej) oraz supernowej SN 2014J wykonane z pomocą teleskopu BART w 25 stycznia 2014 r. Po prawej widoczna jest galaktyka M81.

Osobisty kosmos, mój własny skrawek nieba

Geminids
Dla jednych będzie to dzień urodzin, dla innych dzień matury. Dzień pierwszego pocałunku, pierwszy dzień pracy albo ostatniego papierosa. Każdy pamięta tych klika ważnych momentów. Czy spoglądaliście wówczas w niebo? Jak wyglądało w tamtych chwilach niebo nad waszymi głowami?

Na to pytanie pomaga odpowiedzieć Personal Space” (pl. Osobisty kosmos). Jest to darmowa aplikacja stworzona przez astronomów projektu GLORIA, Roberta Simpsona z University of Oxford (Wielka Brytania) oraz Lorraine’a Hanlona z University College Dublin (Irlandia), oraz artystę Emera O Boyle’a z University College Dublin (Irlandia). Narzędzie pomaga w nawiązaniu pierwszej, osobistej więzi między ważnymi dla Was wydarzeniami a tym co było widać w kosmosie w tych momentach. Co więcej pozwala na dzieleni się tymi ważnymi dla Was wydarzeniami z innymi użytkownikami Personal Space”.

„Ponieważ jestem astronomem to mam wiele powodów, by obserwować uważnie różne części nieba. W porządku, ale gdzie powinniśmy spoglądać na niebie? Jeden z moich znajomych, który nie jest astronomem, stwierdził, że należy patrzeć do góry.” – mówi Robert Simpson. „Ale co widać dokładnie nad naszymi głowami? Właśnie ten pomysł przyświeca narzędziu Personal Space.” – dopowiada astronom.

Zobacz wideo na YouTube
Zobacz instrukcję
Przeczytaj informację prasową
Przejdź na stronę aplikacji personal-space.eu

Zaszufladkowano do kategorii News

Gaia w drodze do punkt L2

Celem obserwatorium kosmicznego Gaia (Europejskiej Agencji Kosmicznej) jest stworzenie najdokładniejszej mapy Drogi Mlecznej. Z jej pomocą planowane jest wyznaczenie pozycji i prędkości około 1 miliarda gwiazd, tj. około 1% wszystkich gwiazd naszej Galaktyki. Te pomiary pomogą astronom odpowiedzieć na pytanie jak powstała i jak zmieniała się nasza Galaktyka, nasz wielki kosmiczny dom.

Gaia została wystrzelona przez firmę Airanespace na pokładzie rakiety Souyz dnia 19 grudnia 2013 roku o godzinie 09:12 UT . Dosłownie kilka godzin później teleskopy projektu GLORIA, a konkretniej eksperymentu Pi of the Sky położonego w stacji obserwacyjnej BOOTES-1 (w ESAt/INTA-CEDEA, Huelva, Hiszpania) zarejestrowały przelot obserwatorium Gaia w drodze do punktu Lagrange 2. Szeroka orbita, wokół punktu L2 – znajdującego się około 1,5 miliona kilometrów od Ziemi w kierunku odsłonecznym – jest niezwykle stabilna, co zapewni możliwość ciągłych obserwacji z pomocą Gaia.